Metody mojej pracy terapeutycznej

Biodynamiczny oddech i uwalnianie traumy
metoda Gitena Tonkova (w trakcie certyfikacji)

Uzyskasz wewnętrzny spokój dzięki zsynchronizowaniu swojego układu nerwowego, poczujesz swobodny przepływ energii przez swoje ciało.

BioDynamiczny oddech jest oparty na nowym podejściu do uwalniania traumy. Ten gruntowny i rewolucyjny system terapii ciała, integruje głęboko połączone oddychanie ze specjalnie zaprojektowanym świadomym ruchem, technikami świadomości ciała, pracą z ciałem i medytacją. Gdy zostają one umiejętnie połączone, w zintegrowany przepływ i w bezpiecznym środowisku, techniki te skutkują uwolnieniem z ciała/umysłu długo przetrzymywanej traumy.

System BioDynamicznego Oddechu i Uwalniania Traumy jest zakorzeniony w synergii zorientowanego na ciało, terapeutycznego podejścia Wilhelma Reicha, w połączeniu z miękkimi i łagodnymi technikami Uzdrawiania Traumy Petera Levine’a. Podejście to jest stworzone tak, by przełamać się przez warstwy pancerza ciała, uwalniając mentalny, emocjonalny i fizyczny opór aż do naszego rdzenia. BioDynamiczny Oddech i Uwalnianie Traumy pozwala nam doświadczyć pełnego spektrum wrażeń i emocji dostępnych człowiekowi. Co więcej, to podejście poszerza naszą zdolność pomieszczenia i wspierania wolnego przepływu naszej energii oraz pozwala na leczenie traumy. W rezultacie, restrukturyzuje ono nas na poziomie komórkowym, wspierając pełne otwarcie kręgosłupa i uwalnianie chronicznego napięcia, przetrzymywanego w układzie nerwowym. Poprzez tę pracę pozbywamy się negatywnego obrazu siebie, chronicznego napięcia i fizycznego bólu. Otwierając się, krok po kroku, z wielką ostrożnością i uwagą zaczynamy doświadczać wolności emocjonalnej i odzyskujemy wolno płynące, pełne gracji ruchy oraz pozbawione ograniczeń oddychanie. Otwieramy się na akceptację innych i nas samych oraz świętowanie życia, w jego pełni.

VedicArt
VedicArt to metoda samorozwoju poprzez malarstwo.

Malarstwo nie jest w tej metodzie celem samym w sobie, jest narzędziem pozwalającym wejść uczestnikom w stan kontemplacji i zsynchronizować działanie obu półkul mózgowych. Dzięki temu możemy połączyć się z naszą intuicją, która uruchamia kreatywny potencjał, tkwiący w każdym     z nas, jednak często uśpiony i nie wykorzystywany w pełni.

Wspaniałe obrazy, które powstają w trakcie warsztatów Vedic Art są „efektem ubocznym” całego procesu, dowodzą jednak, że każdy z uczestników może skontaktować się ze swoim wnętrzem i dotrzeć do własnego potencjału twórczego. Poprzez ten rodzaj ekspresji twórczej odkrywamy swoje powołanie, predyspozycje, talenty, swoją indywidualną, niepowtarzalną drogę.

Malarstwo intuicyjne to naturalny proces tworzenia wypływający z naszego wnętrza.

Jak sama nazwa wskazuje, jest to sztuka intuicyjna i spontaniczna, w której ważniejszy od efektu końcowego jest sam proces tworzenia. Malujemy to, co czujemy, podążając za kolorami i formami, które pojawiają się na płótnach. Wyłączając swojego wewnętrznego krytyka i oczekiwania, wchodzimy w twórczą kreację, a nie odtwórcze kopiowanie rzeczywistości. Malarstwo intuicyjne oparte na zasadzie braku zasad dostępne jest dla każdego, zarówno dla artystów zawodowych, jak   i amatorów. Nadrzędnym zadaniem tej metody jest transformacja naszych blokad i ograniczających przekonań w jedno przeświadczenie: że wszystko jest możliwe!

Vedic Art to swego rodzaju reedukacja, powrót do źródła naszych możliwości, do stanu radosnej twórczości, spontaniczności i ciekawości dziecka. Uwolnienie się od blokad i ograniczających przekonań otwiera nas na nieskończone pole wszelkich możliwości. Zaczynamy zauważać sytuacje, możliwości, które się pojawiają i z ciekawością oraz odwagą wchodzimy w nie – a to powoduje zmiany w naszym życiu. Odnajdujemy drzemiący w nas potencjał i imperatyw do dalszego rozwoju. Sztuka Vedic Art jest ponadczasowa i ponadkulturowa Vedic Art jest nowoczesną metodą, odpowiadającą na aktualne potrzeby społeczeństwa w dobie globalizacji i unifikacji. Pozwala odnaleźć własną drogę, indywidualność i autentyczność.

Łączy w sobie starożytną mądrość wschodu z nowożytną, zachodnią wiedzą o sztuce. 17 zasad, z których składa się proces Vedic Art, odnosi się zarówno do procesu tworzenia dzieła artystycznego, jak i każdego innego procesu zachodzącego w naturze.

Twórcą Vedic Art był szwedzki artysta Curt Källman. Spotkał on na swojej drodze życiowej guru wedyjskiego Maharishiego Mahesh Yogi, od którego dostał misję życiową stworzenia metody pokazującej ludziom, jak wykorzystywać kreatywność w sztuce i w życiu, aby poprawić jakość ich egzystencji. W tym celu Curt otrzymał od Maharishiego 17 ZASAD SZTUKI, pochodzących ze staroindyjskich Wed, zawierających uniwersalną wiedzę o świecie. Curt opracowywał swoją metodę ponad 14 lat, tworząc program rozwoju dla każdego, bez względu na wyznanie, narodowość, wykształcenie, wiek czy zdolności. Vedic Art daje możliwość rozwinięcia swojej samoświadomości i możliwości twórczych, zarówno na poziomie mentalnym, emocjonalnym jak i duchowym, poprawiając jakość i komfort życia w każdym jego aspekcie.

17 zasad Vedic Art

Kurs Vedic Art składa się z 17 zasad tworzenia dzieła artystycznego. Zasady to słowa klucze, które otwierają drogę do poznania siebie. PROWADZĄ krok po kroku przez PROCES tworzenia. Uczestnicy doświadczając ich poprzez malarstwo, mają możliwość przyjrzenia się swoim wewnętrznym mechanizmom w obliczu każdego z etapów kreacji. W którym momencie czują się pewnie i swobodnie, w którym napotykają na blokady. Kiedy przychodzi radość i satysfakcja, a kiedy złość czy zniechęcenie. Proces tworzenia obrazu malarskiego jest skorelowany z każdym innym procesem tworzenia w naszym życiu. Vedic Art pozwala odkryć nam nasze mocne strony oraz uświadomić sobie i transformować te słabsze. Dzięki temu otwieramy się nie tylko na malarską ekspresję twórczą, ale też na lepsze i efektywniejsze funkcjonowanie na co dzień. Vedic Art niczego nie naucza, VedicArt mówi o tym, że cała wiedza jest już w Tobie, a proces 17 zasad pomaga dotrzeć do niej i poprzez własne doświadczenie zdobyć prawdziwą mądrość. Według twórcy metody, każdy już w momencie narodzin posiada wszystkie możliwości do rozwoju i odkrycia, kim w rzeczywistości jest. Jak ziarno, które wzrasta, dzięki swojej wewnętrznej inteligencji. Natomiast informacje, które zdobywamy w procesie uspołecznienia i kształcenia, nie poparte naszą osobistą refleksją poprzez doświadczenie i wygenerowanie własnej opinii na dany temat, przyczyniają się do ograniczenia naszej percepcji rzeczywistości, poprzez pryzmat zdobytych informacji.

Dlatego Curt Källman podkreślał, że Vedic Art niczego nie naucza, bo gdyby nauczał, wprowadzałby tylko kolejne ograniczenia. Poznając, poprzez własne doświadczenie 17 zasad odkrywamy, że służą one do uświadomienia i usystematyzowania mądrości, którą zawsze mieliśmy w sobie.

17 zasad Vedic Art

Samopoznanie w metodzie Vedic Art następuje poprzez wewnętrzny dialog z samym sobą. To praca indywidualna w stanie kontemplacji, w który uczestnicy wchodzą poprzez malarską ekspresję twórczą.

Korzyści płynące z tej metody wynikają z:

W konsekwencji wzrasta nasza samoocena, pewność siebie, odwaga, skuteczność i wydajność w działaniu. Zwiększa się odporność na stres, poprawia koncentracja. Mamy łatwość w podejmowaniu szybkich i trafnych decyzji, generowaniu nowych pomysłów, zwiększają się nasze umiejętności komunikacyjne i interpersonalne. I oczywiście okazuje się, że potrafimy malować!

VedicArt jest drogą do samopoznania, podróżą w głąb siebie. Jest spotkaniem z intuicją – naszą wewnętrzną prawdą i mądrością. Jest powrotem do kreatywności i swojego potencjału twórczego.

Vedic Art pokazuje przede wszystkim, czym jest sztuka życia. 

Socjoterapia

Etymologia wyrazu socjoterapia wywodzi się z łaciny. Socius oznacza towarzysz. W języku angielskim słowo sociotherapy, oznacza terapię w społeczności.

Według słownika psychologii, socjoterapia jest formą oddziaływania terapeutycznego, polegającą na wykorzystaniu wpływu środowiska społecznego, pozytywnego oddziaływania grupy społecznej, a także interakcji społecznych. Aby socjoterapia przyniosła oczekiwane rezultaty, niezbędne jest stworzenie atmosfery pozbawionej konfliktów, w której pacjent czuje się w pełni komfortowo.

Należy nadmienić, że socjoterapia nie jest wyłącznie formą terapii zajęciowej. Służy również jako element oddziaływań psychoterapeutycznych oraz pedagogicznych.

W terapii społecznej ważne są następujące czynniki:
Cele socjoterapii

W kontekście oddziaływań socjoterapeutycznych oraz metod, możemy wyróżnić trzy cele socjoterapii. Są to cele terapeutyczne, edukacyjne, a także rozwojowe. Osoba korzystająca z socjoterapii przyswaja wiedzę, a także uczy się zasad funkcjonowania w społeczeństwie. Dodatkowo, uczy się rozpoznawać swoje emocje, poznaje mechanizmy uzależnienia, zdobywa nowe umiejętności. Dzięki terapii społecznej umie w prawidłowy sposób rozwiązywać konflikty.  W trakcie zajęć z terapeutą pacjent kształtuje poczucie własnej wartości, uczy się pełnienia określonych ról społecznych. Ponadto, pogłębia wiedzę o samym sobie, co wpływa na poprawę relacji międzyludzkich. Osoba korzystająca z socjoterapii rozwija ważne umiejętności społeczne, takie jak asertywność, pewność siebie, komunikacja, budowanie relacji opartych na szacunku. Dzięki terapii pacjent wyzbywa się negatywnych emocji i poznaje siebie na nowo. Socjoterapia może być postrzegana jako możliwość odreagowania frustracji w grupie w atmosferze zaufania i zrozumienia.

Techniki wykorzystywane w socjoterapii

Zajęcia socjoterapeutyczne odbywają się w grupach. Dzięki pracy w grupie, uczestnicy dostarczają sobie społecznych bodźców, uczą się określonych reakcji i działań interpersonalnych. Zadaniem terapeuty jest ustalenie pewnych norm i zasad między uczestnikami, a także stworzenie przyjaznej atmosfery, opartej na szacunku i akceptacji.

Oto najpopularniejsze techniki wykorzystywane na zajęciach socjoterapeutycznych:
Do kogo skierowana jest socjoterapia?

Socjoterapia ukierunkowana jest przede wszystkim na terapię zaburzeń emocjonalnych, zaburzeń zachowania, a także zaburzeń rozwojowych. Terapia społeczna może być wykorzystywana w leczeniu dzieci nadpobudliwych, agresywnych czy wycofanych. Bywa pomocna w przypadku dzieci z rodzin dysfunkcyjnych, zaniedbanych wychowawczo. Socjoterapia skierowana jest również do osób, które borykają się z fobiami, depresją, zaburzeniami somatycznymi czy obsesyjno – kompulsywnymi. Ten rodzaj terapii może pomóc również ludziom, którzy zmagają się z problemami osobistymi, trudnościami życiowymi. Socjoterapia skierowana jest także do osób z chorobami nowotworowymi, osób uzależnionych.

Masaż dźwiękiem mis i gongów tybetańskich
Masaż dźwiękiem jest sposobem na całościowe odprężenie organizmu.

Jest to metoda pomagająca osiągnąć stan głębokiego relaksu za pomocą drgań certyfikowanych mis dźwiękowych oraz gongu tybetańskiego. W czasie masażu misy umieszcza się na ubranej osobie w odpowiednich miejscach ciała, a następnie wprowadza się je w lekkie brzmienie. Wykwalifikowany terapeuta-masażysta dobiera odpowiednie misy i siłę uderzenia w zależności od pożądanego efektu relaksacyjnego. Fala dźwiękowa poprzez delikatne wibracje dociera do każdej komórki i ją masuje. Sprzyja to rozluźnieniu, harmonizacji ciała i poprawie samopoczucia. Stosuje się też ułożenie mis w pewnej odległości od ciała oraz ruch misy drgającej ponad ciałem. Podczas zabiegu pacjent przyjmuje pozycję leżącą, w wyjątkowych sytuacjach stosuje się pozycję siedzącą lub stojącą.

W trakcie podstawowego masażu dźwiękiem według metody Petera Hessa terapeuta korzysta z zestawu składającego się z trzech mis o rożnym brzmieniu:

Podstawowy masaż dźwiękiem trwa 45 min, jednakże pierwsza sesja, tak zwana wstępna, jest dłuższa, trwa około 90 min. Składa się ona z wywiadu wstępnego, masażu oraz rozmowy po zakończonym zabiegu. W przypadku indywidualnego masażu dźwiękiem dopasowuję jego przebieg do konkretnych potrzeb pacjenta, jak również uzupełniam sesję dodatkowymi elementami. Tak więc masaż można wzbogacić użyciem kolejnych rodzajów mis, gongów, dzwonków jak i wielu innych instrumentów. Na pierwszy rzut oka metoda wydaje się bardzo prosta, ale należy pamiętać, że do profesjonalnego i skutecznego zastosowania wymaga wiedzy, doświadczenia i uwagi.

Do zabiegu nie trzeba się rozbierać; należy tylko zadbać, aby strój był wygodny, miękki, bez guzików i metalowych elementów, które w trakcie masażu przy zetknięciu z misami zakłócają ich dźwięki. Na prośbę klienta może on zostać okryty kocem.

Oligofrenopedagogika

Metoda Dennisona (czyli kinezjologia edukacyjna) to uczenie metodami aktywizującymi włączania naturalnych mechanizmów integracji umysłu i ciała poprzez specjalnie zorganizowane ruchy. Skierowana jest do wszystkich osób zainteresowanych rozwojem potencjału fizycznego i umysłowego niezależnie od wieku i zawodu. Kinezjologia edukacyjna staje się coraz bardziej popularna w terapii dzieci ze specyficznymi trudnościami w nauce czytania. Metodę stosuje się również w pracy z dziećmi niepełnosprawnymi.

To uniwersalna metoda pozwalająca lepiej:
Metoda oparta jest na trzech prostych założeniach:

Paul Dennison (amerykański pedagog) opracował metodę mającą na celu zintegrowanie pracy mózgu. Jego zdaniem, wiele problemów intelektualnych i emocjonalnych w życiu człowieka wynika ze złego współdziałania obu półkul mózgowych i z braku integracji między nimi. Aby człowiek miał pełny obraz otaczającego go świata niezbędna jest integracja prawej i lewej półkuli mózgowej, bo mózg jest narządem symetrycznym, a każda półkula ma inne zadania.

Prawa półkula mózgu jest to półkula odpowiedzialna za uczucia, prawdziwe wielowymiarowe uczenie się, ogólny ogląd, percepcję przestrzeni, pamięć długotrwałą, intencje – czyli jest ona twórcza, emocjonalna, postrzegająca całość.

Lewa półkula mózgowa (u osób praworęcznych) odpowiada zaś za: myśli, analizę, przypisywanie faktów, widzenie szczegółów, percepcję czasu, kontrolę nad słowem, porozumiewanie się werbalne, pamięć krótką – czyli jest ona logiczna i postrzega poszczególne elementy.

Dzięki harmonijnej współpracy obu półkul mózgowych dzieci jak i dorośli z łatwością przyswajają sobie nową wiedzę, umiejętności. Brak równowagi między pracą obu półkul mózgowych zdaniem Dennisona, prowadzi do powstawania różnego rodzaju zakłóceń. Dziecko może mieć problemy np.: w nauce czytania i pisania, z koncentracją uwagi, wyrażaniem własnych emocji. Paul Dennison twierdzi, że powstałe zaburzenia („blokady”) można zlikwidować właśnie poprzez ruch. Proponuje on ćwiczenia bardzo łatwe i bezpieczne, które wykonywane pod kierunkiem terapeuty prowadzą do integracji obu półkul mózgu, czego efektem może być np.: płynne czytanie lub poprawa koncentracji uwagi dziecka na własnych ruchach i działaniu.

Działania kinezjologii edukacyjnej powodują dość szybkie i długotrwałe zmiany, poprzez rzeczywiste budowanie powiązań nerwowych w obrębie mózgu i ciała, dzięki czemu uczenie przebiega szybciej, efektywniej, a co ważniejsze – bezstresowo.

Dennison odkrył, że funkcje mózgu ludzkiego są trójwymiarowe tak, że stanowią całość.

Proces kształcenia może być miły i przystępny, pod warunkiem, że zostanie poprowadzony wielowymiarowo:
Metoda Dennisona może dawać następujące efekty: